ေမ့မရမူ့႔ရဲ့ တိတ္ဆိတ္ခ်ိန္
ခ်ိတ္ပိတ္ အက်င္နာမိူတက္တဖဲ့ကို
လမ္းမေပၚမွာ တေဆေခ်ာက္ေတာ့
ျပဴတင္းေပါက္ဟာ နာက်င္စြာရီေမာေနခဲ့ -------------
မြထေနတဲ့ သဲဖံုစုေတြရဲ့အေပၚမွာ
၀ဲပ်ံေနတဲ့ ေသမင္းရဲံေလခ်ြန္သံေတြေႀကာင္႔
အေမ့သား -----
နာက်င္စြာ အိပ္စက္ခဲ့ရေပါ့---------
ေျပးထြက္သြားတဲ့ အိမ္ရဲ့တံခါးေႀကာင့္
အကာကြယ္မဲ့ေနတဲ့ အေမရဲ့အနားကို
လ်ိဳ့၀ွက္တတ္တဲ့ ႀကမ္မာရိုင္းေခၚသံေတြဟာ
ေျခသံမဲ့မုဆိုးရဲ့ တိတ္ဆိတ္မူ့႔မ်ိဳးနဲ့
အေမ့ကိုေနွာင္ဖဲြ႔ခဲ့ႀကျပီေလ ----------------
အားထုတ္မူ႔ ေရတစက္ေႀကာင့္
အိပ္မက္တခုၿပိဳကြဲ သဲထဲကိုလြင့္စဥ္အက်
ဒုက္ခကိုေစ့ငုစြာနဲ့ ေခ်ာင္းႀကည့္မိလိုက္တယ္ --------------
ပ်ိဳရြယ္မူ့႔ေရာင္စဥ္လိူင္းေတြကိုဖန္ဆင္းျပီး
အညွိတက္ေနတဲ့ နွင္းခဲေတြကိုလူပ္နူိး
မ်က္ေျချပတ္သြားတဲ့ စက္ကန့္ရဲ့ေျခရာေတြကို
ပ်ံသန္းေဖြရွာရင္း ၀မ္းနည္းျခင္းဆိုတာ
မရွိခဲ့ရင္ေကာင္းမယ္

No comments:
Post a Comment