Thursday, October 4, 2012

အိမ္မက္

ေမ့မရမူ့႔ရဲ့   တိတ္ဆိတ္ခ်ိန္
ခ်ိတ္ပိတ္   အက်င္နာမိူတက္တဖဲ့ကို
လမ္းမေပၚမွာ တေဆေခ်ာက္ေတာ့
ျပဴတင္းေပါက္ဟာ   နာက်င္စြာရီေမာေနခဲ့  -------------
မြထေနတဲ့   သဲဖံုစုေတြရဲ့အေပၚမွာ
၀ဲပ်ံေနတဲ့   ေသမင္းရဲံေလခ်ြန္သံေတြေႀကာင္႔
အေမ့သား -----
                        နာက်င္စြာ  အိပ္စက္ခဲ့ရေပါ့---------
ေျပးထြက္သြားတဲ့   အိမ္ရဲ့တံခါးေႀကာင့္
အကာကြယ္မဲ့ေနတဲ့   အေမရဲ့အနားကို
လ်ိဳ့၀ွက္တတ္တဲ့   ႀကမ္မာရိုင္းေခၚသံေတြဟာ
ေျခသံမဲ့မုဆိုးရဲ့   တိတ္ဆိတ္မူ့႔မ်ိဳးနဲ့
အေမ့ကိုေနွာင္ဖဲြ႔ခဲ့ႀကျပီေလ   ----------------
အားထုတ္မူ႔   ေရတစက္ေႀကာင့္
အိပ္မက္တခုၿပိဳကြဲ   သဲထဲကိုလြင့္စဥ္အက် 
ဒုက္ခကိုေစ့ငုစြာနဲ့   ေခ်ာင္းႀကည့္မိလိုက္တယ္  --------------
ပ်ိဳရြယ္မူ့႔ေရာင္စဥ္လိူင္းေတြကိုဖန္ဆင္းျပီး
အညွိတက္ေနတဲ့   နွင္းခဲေတြကိုလူပ္နူိး
မ်က္ေျချပတ္သြားတဲ့   စက္ကန့္ရဲ့ေျခရာေတြကို
ပ်ံသန္းေဖြရွာရင္း   ၀မ္းနည္းျခင္းဆိုတာ
မရွိခဲ့ရင္ေကာင္းမယ္

No comments:

Post a Comment